dezynfektol b

Dezynfekcja gospodarstwa trzody chlewnej

W hodowli trzody chlewnej bardzo ważne jest zachowanie właściwej higieny. Jednym z jej elementem jest właściwa dezynfekcja gospodarstwa rolnego.

Dezynfekcja w walce z asf

Dezynfekcja często mylona jest z innymi pokrewnymi terminami takimi jak między innymi dekontaminacja, sanityzacja i sterylizacja. W związku z tym pisząc o dezynfekcji warto najpierw wyjaśnić znaczenie przytoczonych wcześniej terminów. Najszerszym z wymienionych terminów jest dekontaminacja.

Dekontaminacja

dezynfektol bDekontaminacją nazywamy działania mające na celu zniszczenie lub usunięcie mikroorganizmów.

Wyróżniamy trzy podstawowe rodzaje dekontaminacji. Metody te to w kolejności od zabijającej najwięcej do zabijającej najmniej mikroorganizmów sterylizacja, dezynfekcja i sanityzacja.

W przypadku gdy zniszczone zostaną wszystkie formy drobnoustrojów mówimy o sterylizacji.

Proces podczas którego zniszczeniu ulegają wegetatywne formy drobnoustrojów, a pozostają jedynie tak zwane powolne wirusy i spory bakteryjne nazywamy dezynfekcją. Jeśli podczas dezynfekcji obok form wegetatywnych zniszczone zostają również niektóre z form przetrwalnikowych, enterowirusy i prątki gruźlicy mówimy o dezynfekcji wysokiego stopnia.

Sanityzacją nazywamy usuwanie widocznych zanieczyszczeń i zabrudzeń. Na sanityzacje składają się działania takie jak malowane, odkurzanie i mycie.

Postępowanie mające na celu zapobiegniecie skażeniom powierzchni jałowych oraz zakażeniom tkanek nazywamy aseptyką.

Środki dezynfekcyjne podstawą skutecznej dezynfekcji

Efektywność procesu dezynfekcji uzależniona jest od szeregu czynników. Wpływają na nią między innymi czynniki takie jak rodzaj zastosowanego środka, jego stężenie, czas działania, temperatura i wilgotność. Efektywność środków dezynfekcyjnych wzrasta jeśli ich stężenie jest wysokie, czas działania dłuższy, a temperatura i wilgotność wyższe. Na skuteczność dezynfekcji wpływa również wielkość wartość PH. Jeśli jest ono obniżone prowadzi to do zmniejszenia właściwości dezynfekcyjnych IV-rzędowych zasad amoniowych, a jednocześnie zwiększenia aktywności związków jodu, podchlorynów i fenoli.

Rodzaje dezynfekcji

Możemy wyróżnić 5 rodzajów dezynfekcji w zależności od sytuacji epizootycznej panującej w danym gospodarstwie. Sytuacja epizootyczna to występowanie lub nie danej choroby zakaźnej wśród zwierząt na przykład Afrykańskiego Pomoru świń w danym miejscu i częstotliwość jej występowania.

Pierwszym z tych rodzajów jest dezynfekcja profilaktyczna znana również jako dezynfekcja zapobiegawcza lub dezynfekcja stała. Jest to standardowa dezynfekcja stosowana w gospodarstwach rolnych na co dzień.

Drugim rodzajem dezynfekcji w gospodarstwie jest dezynfekcja zapobiegawcza znana również jako dezynfekcja okresowa lub dezynfekcja profilaktyczna. Dezynfekcja zapobiegawcza związana jest z przygotowaniem pomieszczeń do ich obsadzenia przez nowe zwierzęta.

Kolejne rodzaje dezynfekcji związane są z wystąpieniem na terenie gospodarstwa rolnego choroby zakaźnej na przykład Afrykańskiego Pomoru Świń. Afrykański Pomór Świń jest obecnie najczęściej występującą na terenie Polski chorobą zakaźną zwierząt w związku z tym właśnie na przykładzie tej choroby omówienie zagadnienie dezynsekcji.

Po potwierdzeniu wystąpienia tej choroby przeprowadzana jest dezynfekcja wstępna. Podczas występowania tej choroby przeprowadzana jest dezynfekcja bieżąca znana również jako dezynfekcja ogniskowa.

Zakończeniem działań mających na celu zwalczanie choroby zakaźnej jest dezynfekcja końcowa. Dezynfekcja końcowa przywraca do zwyczajnego użytku gospodarstwo rolne.

Dezynfekcja zapobiegawcza

Dezynfekcja zapobiegawcza powinna być przeprowadzana na terenie gospodarstwa rolnego za każdym razem gdy mają w nim miejsce zmiany dotyczące zasiedlania stanowisk. Dezynfekcja powinna być przeprowadzana indywidualnie dla każdego z sektorów gospodarstwa rolnego. Aby zapewnić wysoką skuteczność dezynfekcji należy przeprowadzać ją w pustych pomieszczeniach zgodnie z hodowlaną zasadą wszystko pełne-wszystko puste.

Przed przeprowadzeniem dezynfekcji należy odpowiednio oczyścić pomieszczenia w których będzie ona przeprowadzana. Obornik i gnojowica powinny zostać usunięte, a wszystkie powierzchnie dokładnie oczyszczone mechanicznie i wymyte.

Od czego uzależniona jest skuteczność dezynfekcji?

Przeciwdrobnoustrojowe działanie preparatów dezynfekujących ograniczyć może obecność biofilmu zmniejszającego kontakt mikroorganizmów z substancjami stosowanymi do dezynfekcji i innych substancji organicznych.

To jak skuteczna okaże się dezynfekcja uzależnione jest od szeregu czynników w tym między innymi od wilgotności, temperatury, przygotowania obiektu do zabiegu, staranności osób przeprowadzających zabieg oraz rodzaju środka użytego do dezynfekcji.

Po usunięciu zwierząt, ściółki i odchodów należy dokładnie oczyścić pomieszczenie w którym przeprowadzana jest dezynfekcja mechanicznie. Oczyszczone powinny zostać ściany, sufity , drzwi, okna, wybiegi, przegrody oraz drogi przepędu. Podczas oczyszczania należy stosować dwie zasady, a mianowicie od końca do wyjścia i od góry do dołu. Podczas oczyszczania nie należy zapominać o elementach takich jak systemy zadawania paszy i pojenia, zbiorniki na paszę, taśmociągi, koryta, drabiny, oraz narzędzia, sprzęt i inne przedmioty, które były stosowane podczas obsługi zwierząt. Jako ostatnia oczyszczona powinna zostać podłoga. Jej oczyszczanie powinno rozpocząć się w miejscu najdalszym od wyjścia.

Po przeprowadzeniu dokładnego oczyszczania mechanicznego nadchodzi czas na umycie obiektu. Pierwszym etapem mycia jest płukanie wstępne. Płukanie wstępne ma na celu usunięcie różnego rodzaju resztek i innych słabiej związanych z podłożem osadów.

Dopiero potem przychodzi czas na właściwe mycie, które może być przeprowadzone za pomocą wody pod ciśnieniem, sprzętu mechanicznego lub narzędzi ręcznych.

Po myciu nadchodzi pora na właściwą dezynfekcję.

Dezynfekcja przeprowadzana jest za pomocą substancji chemicznych. Może być ona przeprowadzana poprzez ozonowanie, pianowanie, przecieranie, zamaczanie lub namaczanie najczęściej jednak przeprowadzana jest ona poprzez zamgławianie lub oprysk drobno kroplisty. Oprysk i zamgławianie są dość podobnymi zabiegami, a podstawowa różnica pomiędzy nimi polega na wielkości powstających podczas wymienionych zabiegów kropli. W przypadku oprysku drobnokroplistego mają one wielkość wynoszącą 50 -150 μ, a w przypadku zamgławiania mniej niż 50 μ. Zamgławianie może być przeprowadzane na zimno lub na gorąco. Metody którymi przeprowadzony zostanie zabieg uzależniona jest od substancji użytej do dezynfekcji i od warunków panujących w miejscu w którym zostanie on przeprowadzony.

Zaletą dezynfekcji przeprowadzanej metodami takimi jak oprysk drobnokroplisty, zamgławianie i ozonowanie jest fakt, że stosowane w metodach tych substancje docierają do wszystkich, nawet osłoniętych powierzchni w tym również kanałów gnojowicowych i wentylacyjnych.

Dużą zaletą ozonu jest fakt, że rozpada on się na zwykły tlen w związku z czym jego stosowanie nie wiąże się z koniecznością użycia wody w celu spłukania nadmiaru środka. Nie istnieje więc ryzyko przedostania się stosowanych środków do gnojowicy w której mogłyby one zniszczyć bakterie przez co utrudniłyby biodegradacje gnojowicy.

Zamgławianie przeprowadzane z użyciem odpowiednich środków jako jedna z nielicznych metod może być przeprowadzane nawet w obecności zwierząt jako uzupełninie innych działań przeprowadzanych w celu walki z trapiącymi je chorobami. Dotyczy to zwłaszcza chorób obejmujących układ oddechowy.

Zamgławianie jest szybsze i wiąże się z mniejszym zużyciem substancji dezynfekcyjnej niż jest to w przypadku oprysku. Są jednak miejsca w których oprysk mimo wszystko jest lepszą metodą. Jest tak w przypadku pomieszczeń o porowatych powierzchniach, nieszczelnych lub trudno dostępnych do dokładnego oczyszczenia.

Dezynfekcja wstępna

Dezynfekcja wstępna wygląda nieco inaczej niż jest to w przypadku standardowych metod dezynfekcji. Przede wszystkim stosowany jest w jej przypadku oprysk grubą kroplą.

Na niektóre z powierzchni na przykład powierzchnie porowate, ściółkę i powierzchnie, które trudno jest oczyścić celowo nakładane są duże ilości środków. Może to być nawet litr w przeliczeniu na metr kwadratowy dezynfekowanej powierzchni. To jako dokładnie jest ilość nakładanego środka do dezynfekcji uzależnione jest od tego, jak bardzo porowate są powierzchnie. W miejscach w których wystąpiła choroba zakaźna na przykład ASF nie należy przeprowadzić dezynfekcji za pomocą wysokiego ciśnienia ponieważ może to doprowadzić do rozprzestrzenienia się chorobotwórczych mikroorganizmów.

W przypadku dezynfekcji przeprowadzanej w związku wystąpienia u zwierząt choroby zakaźnej zaleca się jednoczesne skorzystanie z dwóch metod. Pierwszą z nich powinno być zamgławianie, a drugą pianowanie lub oprysk. Pianowanie lub oprysk powinny objąć wszystkie powierzchnie i urządzenia znajdujące się w dezynfekowanych pomieszczeniach w tym podłogi, ściany, sufity, podajniki pasz i poidła. Zamgławianie powinno zostać przeprowadzone po oprysku lub pianowaniu. Zamgławianie pozwala na unicestwienie mikroorganizmów, które ochroniły się przed opryskiem lub pianowaniem. Istnieje wiele czynników wpływających na przeprowadzenie tego rodzaju dezynfekcji. Idealne dla skutecznego przeprowadzenia zabiegu dezynfekcji pomieszczenie powinno być szczelne, powinna w nim panować temperatura wynosząca od 15 do 35 stopni Celsjusza, a wilgotność powinna być wyższa od 70%. Po zabiegu należy zamknąć obiekt w którym został on przeprowadzony na co najmniej dobę.

Od czego zależy skuteczność dezynfekcji?

Na skuteczność zabiegów dezynfekcji i mycia wpływa szereg czynników. Najważniejszymi z nich są stężenie preparatu i czas jego działania. To w jaki sposób stężenie środka wpływa na jego skuteczność jest kwestią indywidualną uzależnioną od tego jaka substancja czynna została użyta do dezynfekcji.

Innymi wpływającymi na skuteczność tych zabiegów czynnikami są użyty sprzęt, stężenie substancji aktywnej w roztworze, zastosowane techniki mycia i dezynfekcji, poziom zanieczyszczeń, temperatura i twardość wody oraz doświadczenie i wiedza osoby przeprowadzającej dezynfekcję.

Nieprawidłowo przeprowadzona dezynfekcja może okazać się nieskuteczna. Jakie są najczęstsze błędu popełniane podczas dezynfekcji?

Pierwszym z nich jest stosowanie środka rozcieńczonego inaczej niż wynika to z zaleceń jego producenta. Niewłaściwe jest zwłaszcza stosowanie roztworów zbyt silnie rozcieńczonych ponieważ skuteczność środka może w nim spaść w stopniu większym niż mogłoby to wynikać ze stopnia ich rozcieńczenia. Na przykład dwukrotnie rozcieńczony alkohol staje się około 1000 razy mniej skuteczny (dla osiągnięcia takiego samego efektu biobójczego konieczne jest wydłużenie jego działania tysiąckrotnie), a jeśli alkohol zostanie rozcieńczony trzykrotnie jego skuteczność spadnie kilkadziesiąt tysięcy razy. Roztwory o zbyt wysokim stężeniu mogą być niebezpieczne dla środowiska. Duże znaczenie ma także temperatura roztworu.

Dla każdej stosowanej w dezynfekcji substancji istnieje optymalna temperatura w której jej skuteczność jest najwyższa. W zbyt wysokich temperaturach wiele substancji może nawet ulec rozkładowi w wyniku którego mogą one nie tylko utracić swoje dezynfekcyjne właściwości, lecz nawet stać się niebezpieczne. W związku z tym zastosowany środek dezynfekcyjny należy dostosować do temperatury panującej w pomieszczeniu w którym przeprowadzany będzie zabieg dezynfekcji. W miesiącach zimowych przed przeprowadzeniem dezynfekcji może być konieczne podgrzanie pomieszczeń w których będzie ona przeprowadzana.

Środkami cechującymi się niższą wrażliwością na działanie temperatur są kwasy organiczne, tlenki i nadtlenki. Z tego powodu często stosowane są one jeśli zabieg dezynfekcji musi być przeprowadzony w niższych temperaturach.

bioasekuracja fermJeśli temperatury są zbyt niskie można podgrzać stosowany roztwór dezynfekcyjny do wyższej temperatury. Należy jednak pamiętać o tym, że pod wpływem temperatury otoczenia temperatura roztworu szybko spadnie po jego rozpyleniu.

Ze względu na konieczność ochrony zdrowia ludzi podczas stosowania środka dezynfekcyjnego należy także wziąć pod uwagę jego właściwości żrące, toksyczność i wpływ na przedmioty. Wiele środków dezynfekcyjnych może powodować rozpulchnianie gumy, korozję lub zmianę barwy.

Wiele występujących w środowisku naturalnym substancji utrudnia dezynfekcje. Jest tak między innymi w przypadku kału, gleby. Paszy i gnojowicy. Właśnie z tego powodu tak istotne jest wymycie oraz mechaniczne oczyszczenie powierzchni przed przeprowadzeniem dezynfekcji.

Duże znaczenie mają również wilgotność środowiska i jego PH.

Pewne, choć już znacząco mniejsze i tylko w przypadku niektórych substancji znaczenie mają pozostałości po detergentach oraz poziom twardości wody. Niektóre detergenty polepszają działanie preparatów dzięki zmniejszaniu napięcia powierzchniowego. W nowoczesnych hodowlach preparaty dezynfekcyjne, sanityzujące i myjące powinny być stosowane kompleksowo i systematycznie.

Preparaty jedno i wieloskładnikowe

Dostępne na rynku preparaty do dezynfekcji podzielić można na wielo- i jednoskładnikowe. Z długotrwałym stosowaniem środków jednoskładnikowych wiąże się niebezpieczeństwo polegające na tym, że mikroorganizmy mogą stać się na niego oporne. Z tego powodu w dezynfekcji najlepiej naprzemiennie stosować preparaty w skład których wchodzą środki aktywne o różnym działaniu lub stosować wspominane preparaty wieloskładnikowe których składniki cechują się synergicznym działaniem.

Fenole i zasady przyczyniają się do degradacji ściany komórkowej. Zasady, kwasy, aldehydy i alkohole powodują deaktywację enzymów.

Przeprowadzanie zabiegów dezynfekcji, mycia i oczyszczania może wiązać się ze sporym ryzykiem jeśli zostanie przeprowadzone ono w nieodpowiedni sposób. W związku z tym podczas ich wykonywania należy przestrzegać szeregu zasad BHP.

Przede wszystkim osoby te powinny zostać odpowiednio przeszkolone. Szkolenie to powinno dotyczyć między innymi metod obsługi sprzętu, który używany jest podczas tych zabiegów, preparatów używanych do dezynfekcji i sposobu przygotowywania roztworów.

Osoby wykonujące dezynfekcje powinny być wyposażone w odpowiednią odzież ochronną składającą się z okularów ochronnych, maski, kombinezonu, rękawic i gumowych butów. Strój ten chroni je przed zatruciem i poparzeniami. Najlepiej jeśli ekipa przeprowadzająca ten zabieg będzie co najmniej dwuosobowa.

Jeśli zabiegi wykonywane są wewnątrz pomieszczeń należy zwracać na niebezpieczeństwo ze strony instalacji elektrycznych, a jeśli wykonywane są one na świeżym powietrzu na kierunek wiatru oraz jego siłę.

Maty Dezynfekcyjne

chlewnia

Zasady bioasekuracji przed ASF

bioasekuracja ferm

Zasady bioasekuracji przed ASF

ASF jest w Polsce już na tyle długo, że każdy hodowca świń powinien być zaznajomiony z zasadami bioasekuracji zapobiegającymi rozprzestrzenianiu się tej choroby. Warto jednak przypomnieć te zasady zwłaszcza, że tylko teraz możliwe jest uzyskanie wynoszącego 75 % poniesionych w związku z bioasekuracją kosztów wsparcia rządowego. Wparcie to będzie można uzyskać tylko do 14 września w związku z czym warto zająć się zagadnieniem bioasekuracji gospodarstwa już dzisiaj ponieważ okazja do uzyskania zwrotu tak dużej części kosztów poniesionych w związku z bioasekuracją może się więcej nie powtórzyć. Rządowa pomoc obejmować będzie bardzo szeroki zakres a mianowicie

  • zakup mat dezynfekcyjnych,
  • zakup sprzętu do wykonywania zabiegów dezynsekcyjnych, dezynfekcyjnych, lub deratyzacyjnych, a także produktów biobójczych, środków deratyzacyjnych i dezynsekcyjnych,
  • zakup obuwia ochronnego i odzieży ochronnej,
  • zabezpieczenie budynków, na terenie których znajdują się świnie, przed zwierzętami domowymi.

Do wniosku należy dołączyć:

  • oświadczenie producenta rolnego o liczbie świń utrzymywanych w gospodarstwie,
  • faktury lub ich kopie, rachunki wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami lub ich kopie lub kopie umów zlecenia lub o dzieło, dotyczące poniesionych wydatków wraz z dowodami zapłaty potwierdzającymi  poniesienie tych wydatków do dnia zakończenia terminu składania wniosków w danym roku kalendarzowym,
  • oświadczenia albo zaświadczenia dotyczące pomocy de minimis lub pomocy de minimis w rolnictwie oraz informacje niezbędne do udzielenia tej pomocy, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.

Wnioski o udzielenie pomocy będzie można składać w Biurach Powiatowych Agencji właściwych ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta świń.

Jak dotąd jest to najbardziej opłacalny z punktu widzenia rolników program mający ich wspomóc w bioasekuracji i wydaje się dość mało prawdopodobne by równie korzystne dla rolników programy wsparcia bioasekuracji pojawiły się w najbliższej przyszłości. Dlatego warto zająć się bioasekuracją gospodarstwa już dzisiaj. W naszym artykule opisaliśmy wszelkie zagadnienia dotyczące bioasekuracji. W chwili obecnej planując bioasekurację gospodarstwa warto jednak skupić się na zagadnieniach z którymi związane jest dofinansowanie ponieważ później jego uzyskanie nie będzie możliwe.

Kupowanie świń z pewnych źródeł

ASF często trafia do ferm trzody chlewnej z nowymi zwierzętami. Z tego powodu powinny one pochodzić z pewnego źródła, co zminimalizuje prawdopodobieństwo, że otrzymamy zwierzęta zarażone ASF. Nie należy zwłaszcza kupować świń z gospodarstw znajdujących się na lub w pobliżu terenów na których wystąpił ASF. W chwili obecnej w Polsce choroba ta występuje głównie na obszarach Polski położonych w pobliżu granic z państwami byłego związku radzieckiego i na Mazowszu. Aktualne mapy ukazujące zasięg występowania afrykańskiego pomoru świń publikowane są na stronach internetowych Inspekcji Weterynaryjnej.

Wszystkie kupowane świnie jednej płci powinny pochodzić z jednego miejsca w którym przestrzegane są zasady dotyczące bioasekuracji. Pamięć ludzka bywa ulotna w związku z tym kupując świnie warto zapisać sobie informacje dotyczące daty zakupu, sprzedawcy, numeru identyfikacyjnego stada i numeru zakupionych zwierząt.

Kwarantanna

Po przewiezieniu na teren gospodarstwa nowe świnie powinny zostać poddane kwarantannie.

Wprowadzanie nowych świń do stada zawsze wiąże się z ryzykiem czasami jednak jest to konieczne w celu zwiększenia różnorodności genetycznej stada.

Jak wie każdy hodowca istnieje tez alternatywna metoda zwiększenia różnorodności genetycznej stada polegająca na sztucznej inseminacji. I w tym przypadku istnieje jednak ryzyko przeniesienia ASF przez osobę, która dostarczy pojemniki zawierające nasienie.

Zastosowanie kwarantanny konieczne jest zawsze kiedy do gospodarstwa wprowadzane są nowe, pochodzące z zewnątrz świnie bez względu na to, jak duże mamy zaufanie dla danego dostawcy. Dopiero kiedy obserwacja oraz testy potwierdzą, że zwierzęta są zdrowe można przyłączyć je do stada. Okres inkubacji wielu chorób świń bywa długi, a bardzo często zdarza się, że zarażają się one chorobami zakaźnymi dopiero podczas transportu do naszego stada. W związku z tym okres kwarantanny powinien być odpowiednio długi i trwać od miesiąca do dwóch.

Poziom bioasekuracji w budynku w którym odbywa się kwarantanna powinien być przynajmniej tak samo wysoki jak jest to w innych budynkach wchodzących w skład gospodarstwa. Budynek w którym odbywać się będzie kwarantanna powinien być umiejscowiony i zbudowany w sposób uniemożliwiający bezpośrednie kontaktowanie się znajdujących się w nim zwierząt z innymi zwierzętami domowymi, hodowlanymi, dzikimi i synantropijnymi.

Instalacje przez które zwierzętom poddanym kwarantannie  dostarczane są woda, świeże powietrze i pasza powinny być oddzielone od instalacji którymi zasoby te dostarczane są do innych zwierząt znajdujących się na terenie gospodarstwa. Również systemy gromadzące i odprowadzające gnojowicę od zwierząt poddanych kwarantannie powinny być oddzielone od tego rodzaju systemów przeznaczonych dla pozostałych zwierząt.

Budynek w którym odbywa się kwarantanna zasiedlany powinien być w systemie puste/pełne. Oznacza to, że nowe zwierzęta można w nim umieścić dopiero wtedy, kiedy wszystkie zwierzęta przebywające w nim wcześniej zostaną usunięte.

Pomieszczenie w którym odbywa się kwarantanna powinno zapewniać możliwie dobre warunki dla poddanych jej zwierząt. Najlepiej, jeśli nie będą one odbiegać od warunków panujących w pomieszczeniu w którym znajdują się pozostałe świnie. Pomieszczenie to powinno być czyste, suche i wygodne. Świnie powinny mieć stały dostęp do czystej wody. Świniami poddawanymi kwarantannie powinny zajmować się inne osoby niż te, które zajmują się pozostałymi świniami i powinny one używać w tym celu innego sprzętu. Czasami jest to niemożliwe lub nadmiernie kłopotliwe. W takim przypadku świnie poddane kwarantannie powinny być obsługiwane przez pracowników jako ostanie, a osoba zajmująca się ich obsługą przed wejściem do budynku w którym odbywa się kwarantanna powinna wziąć prysznic oraz założyć czyste obuwie i ubranie.

Budynek w którym odbywa się kwarantanna powinien być odpowiednio oświetlony dzięki czemu możliwa będzie odpowiednia inspekcja zwierząt pod kątem wystąpienia u nich chorób zakaźnych.

Najlepiej jeśli całe wyposażenie używane w budynku w którym odbywa się kwarantanna składowane będzie w przeznaczonym do tego miejscu znajdującym się na terenie tego budynku.

Świnie, które poddane zostały kwarantannie powinny być codziennie obserwowane w celu zauważenia ewentualnych objawów chorobowych. Obserwacja ta powinna obejmować zwłaszcza utratę apetytu, kaszel, kichanie, biegunkę, kulawiznę oraz śluz i krew w kale. Jeśli zauważymy, że u świń wystąpił jeden z wymienionych objawów powinniśmy zmierzyć ich temperaturę. Wszystkie zauważone objawy należy zgłosić lekarzowi weterynarii, który obejrzy podejrzane zwierzęta i pobierze im krew. Nawet jeśli nie zauważymy u świń żadnych objawów w celu upewnienia się, że zwierzęta są zdrowe najlepiej jest pobrać im krew dwukrotnie: pierwszy raz po ich przybyciu, a drugi raz po upływie około miesiąca od ich przybycia.

Budynek w którym odbywa się kwarantanna powinny być łatwy w myciu i dezynfekcji. Dzięki temu po usunięciu jednej partii zwierząt, a przed pojawieniem się kolejnej możliwe będzie wyeliminowanie z niego możliwe dużej ilości drobnoustrojów. Po umyciu i zdezynfekowaniu budynku kwarantanny należy odczekać około kilkunastu dni przed wprowadzeniem do niego nowych zwierząt. W tym czasie budynek powinien całkowicie wyschnąć. Jeśli budynek nie wyschnie przed wprowadzeniem do niego nowych zwierząt znacząco rośnie prawdopodobieństwo przetrwania w nim dużej ilości mikroorganizmów.

Bioasekuracja przed ASF przy przemieszczaniu zwierząt.

Jeśli na terenie fermy zachodzi konieczność przemieszczenia trzody chlewnej to należy ją przemieszczać zgodnie z zasadą budynek pełny/budynek pusty. Wszystkie świnie będące w tym samym wieku powinny być przemieszczane jednocześnie. Dotyczy to wszystkich faz produkcji. Po utworzeniu grupy zwierząt w jednym wieku nie należy dodawać do niej zwierząt kolejnych. Dotyczy to zarówno zwierząt młodszych jak i starszych. Zmniejsza to zwłaszcza prawdopodobieństwo przeniesienia się wirusów z świń starszych na młodsze. Hodowanie wszystkich świń w danym wieku razem umożliwia zwiększenie efektywności wykorzystania paszy dzięki dostosowaniu jej rodzaju do wieku świń.

Przed wprowadzeniem takiej grupy zwierząt do nowego pomieszczenia należy odpowiednio oczyścić, zdezynfekować i osuszyć pomieszczenia do których wprowadzane będą nowe zwierzęta. Mycie powinno obejmować między innymi ściany, karmniki, kojce, sufity i podłogi. Mycie powinno odbywać się pod ciśnieniem przy użyciu detergentów i gorącej wody.

Bioasekuracja przed ASF – goście, którzy wśród nas przebywają

ASF może trafić na teren gospodarstwa również z osobami przybywającymi na teren fermy z zewnątrz. Ryzyko związane z pojawieniem się na terenie fermy różnych osób nie jest takie same w związku z czym podejmowane działania bioasekuracyjne należy dostosować do poziomu ryzyka wiążącego się z pojawieniem się na terenie fermy danej osoby.

Największe ryzyko związane jest z osobami, które regularnie mają kontakt z trzodą chlewną inną od znajdującej się na terenie naszego gospodarstwa. Są to między innymi weterynarze, inseminatorzy, osoby handlujące paszami i innymi produktami przydatnymi w prowadzeniu fermy trzody chlewnej lub osoby, które same również posiadają fermę trzody chlewnej. Ryzyko wzrasta jeśli wymienione osoby nie zakładają ubrań ochronnych lub nie są zaznajomione z zasadami bioaekuracji.

Co zrobić, aby goście którzy pojawiają się na terenie naszego gospodarstwa nie stanowili zagrożenia? Przede wszystkich należy zapoznać ich z zasadami bioasekuracji obowiązującymi na terenie danego gospodarstwa. Należy również dopilnować, aby nie wnosili oni na teren gospodarstwa żadnych produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

Przeniesieniu się wirusa ASF do gospodarstwa na butach naszych gości oraz na ich pojazdach skutecznie zapobiec mogą również maty dezynfekcyjne i bramy dezynfekcyjne. Maty dezynfekcyjne przejściowe zapobiegają przeniesieniu się wirusa ASF na butach naszych gości. Przeniesieniu się wirusa Afrykańskiego pomoru świń na powierzchniach pojazdów zapobiegają maty dezynfekcyjne przejazdowe i bramy dezynfekcyjne. Maty dezynfekcyjne skutecznie zabijają wirusy na butach i na kołach pojazdów. Swoje dezynfekcyjne właściwości zawdzięczają one środkom dezynfekcyjnym, którymi są one nasączane. W przypadku mat dezynfekcyjnych przejazdowych powinny być one na tyle długie, aby koła przejeżdżających po nich pojazdów mogły zrobić co najmniej jeden pełny obrót podczas przejazdu po nich.

Skuteczność mat dezynfekcyjnych przejściowych można dodatkowo zwiększyć jeśli przed przejściem przez nie obuwie zostanie wyczyszczone z resztek organicznych. Najłatwiej jest zrobić to za pomocą węża z bieżącą wodą. Należy uważać, aby maty dezynfekcyjne nie były zanieczyszczone przez substancje organiczne w tym zwłaszcza przez odchody zwierząt. Aby zapewnić skuteczność dezynfekcji należy stać na nasączonej środkiem dezynfekcyjnym macie przez co najmniej kilkanaście sekund.

maty dezynfekcyjne producent

Warto prowadzić ewidencję w której uwzględniane będą wszystkie osoby pojawiające się na terenie gospodarstwa. Ewidencja ta powinna zawierać informacje na temat daty i godziny wizyty, imienia i nazwiska gościa, adresu jego zamieszkiwania, nazwy firmy w której pracuje, celu wizyty i daty jego ostatniej wizyty w miejscu w którym odbywa się hodowla trzody chlewnej.

Ile czasu powinno minąć od ostatniej wizyty danej osoby na terenie innego miejsca w którym znajduje się trzoda chlewna? Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Nie ulega wątpliwości, że w gospodarstwie nie powinny pojawiać się osoby, które miały kontakt z innymi świniami tego samego dnia. Fermy najczęściej wymagają, aby przerwa ta wynosiła od jednej do dwóch dób. Zasady te powinny obowiązywać wszystkie osoby pojawiające się na terenie fermy trzody chlewnej.

Osoby, które nie muszą wchodzić do budynków inwentarskich nie powinny do nich wchodzić.

Goście, którzy będą wchodzić do budynków w których hodowana jest trzoda chlewna powinni mieć na sobie czyste ubrania oraz obuwie, a także jednorazowe rękawiczki. W ten sam sposób jak goście powinni być traktowani również pojawiający się na terenie gospodarstw rolnych kierowcy ciężarówek.

Ogrodzenie gospodarstwa

Z zagrożeniem wiąże się każde pojawienie się na terenie gospodarstwa osoby z zewnątrz. Oczywiście nie będziemy uniemożliwiać wstępu do nich naszych gospodarstw naszym gościom, listonoszom, czy innym tego typu osobom. Warto jednak zadbać by nie kręciły się po nim osoby, których tam nie zapraszaliśmy takie jak akwizytorzy, osoby skupujące złom, czy ludzie pragnący przekonać nas do dołączenia do ich wspólnoty religijnej. W tym celu należy ogrodzić fermę. Najlepiej będzie, jeśli w ogrodzeniu będzie tylko jedno wejście przez które wchodzić będą wszystkie wchodzące na teren naszego gospodarstwa osoby i wjeżdżać będą wjeżdżające na teren fermy pojazdy. Zastosowanie tylko jednego wejścia oznacza również mniejszą ilości niezbędnych dla bioasekuracji mat dezynfekcyjnych.  Również dojazd do gospodarstwa powinien być możliwy tylko za pomocą jednej drogi. Najlepiej będzie jeśli droga ta znajdować się będzie w możliwie dużej odległości od budynków w których znajdują się świnie.

Wejście na teren fermy powinno być zabezpieczone za pomocą zamykanej bramy. Obok bramy powinien znajdować się domofon lub dzwonek dzięki czemu będziemy mogli dowiedzieć się o pojawieniu się w naszym gospodarstwie rolnym gości zanim wejdą oni na teren naszego gospodarstwa i zadbać o to, aby podczas pobytu na terenie naszego gospodarstwa rolnego stosowali się oni do obowiązujących na jego terenie zasad bioasekuracji.

Budynki ferm w których hodowane są świnie powinny być ogrodzone w sposób uniemożliwiający kontakt świń z innymi zwierzętami za równo dzikimi jak i domowymi.

Oznakowanie gospodarstwa informujące o bioasekuracji

Przypadkowe, lub niepożądane osoby można zniechęcić do pojawiania się na terenie naszych gospodarstw rolnych poprzez zastosowanie znaków nieupoważnionym wstęp wzbroniony lub zakaz wjazdu.

Przybywający na teren naszego gospodarstwa goście powinny zdawać sobie sprawę z tego, że na jego terenie stosowane są zasady bioasekuracji. Ponieważ nie zawsze możemy pamiętać o tym żeby ich o tym poinformować lub mieć na to czas powinniśmy odpowiednio oznakować nasze gospodarstwo. Najprościej jest zrobić to oczywiście za pomocą zwykłej kartki warto jednak pamiętać o tym, że zastosowanie profesjonalnego oznakowania jest najlepszym sposobem na uzmysłowienie gościom jak istotne jest dla nas przestrzeganie zasad bioasekuracji na terenie gospodarstwa i jak poważne są zagrożenia związane z ich nieprzestrzeganiem.

Znaki powinny być umiejscowione w taki sposób, aby prawdopodobieństwo ich przeoczenia przez przybywające na teren gospodarstwa osoby było możliwie najniższe. Dwa miejsca wydają się szczególnie odpowiednie dla umiejscowienia tych znaków. Miejsca te to droga dojazdowa do gospodarstwa i brama wjazdowa. Dzięki umiejscowieniu oznakowania w tych miejscach osoby przybywające na teren gospodarstwa będą zdawały sobie sprawę z istotności przestrzegania zasad bioasekuracji na jego terenie jeszcze przed wejściem na jego teren. Ponadto przed budynkami w których przebywają świnie powinien zostać umieszczony znak zakaz wstępu.

Parkingi dla gości

W dzisiejszych czasach goście pojawiający się na terenie fermy raczej na nią przyjeżdżają niż przychodzą. W związku z tym warto zawczasu zadbać o wyznaczenie miejsca w którym będą oni parkować. Parking dla gości powinien znajdować się w możliwie dużej odległości od magazynów pasz i trzody chlewnej, najlepiej poza zewnętrznym ogrodzeniem gospodarstwa.

W okolicach zwierząt, magazynów pasz itp. powinny pojawiać się jedynie pojazdy, których obecność w tych miejscach jest niezbędna w związku z prowadzoną produkcją zwierzęcą.

Złodzieje nie dbają o bioasekuracje

Kradzieże zwierząt nie są wcale zjawiskiem rzadkim. A co zrobi ktoś komu udało się ukraść zwierzęta z fermy? Za pewne spróbuje ukraść je ponownie, choć tym razem może postanowić zabrać je z innej fermy. A to oznacza, że może on (bo zwierzęta z ferm kradną głównie mężczyźni) przywlec do nas ASF. Z tego powodu warto odpowiednio zabezpieczyć gospodarstwo przed złodziejami. W tym celu możemy podjąć działania takie jak zamontowanie kamer i systemów alarmowych i zamykanie bram na noc. Przed podjęciem tego typu działań warto jednak zastanowić się, czy ryzyko ze strony złodziei jest wystarczająco wysokie by zdecydować się na poniesienie związanych z wymienionymi zabezpieczeniami kosztów.

Bioasekuracja – dezynfekcja sprzętu z zewnątrz

Na teren fermy często trafiają różnego rodzaju urządzenia oraz narzędzia, które przeznaczone są do obsługiwania zwierząt lub naprawy budynków. Wszystkie one mogą być źródłem zarażenia. Z tego powodu powinny one zostać zdezynfekowane i umyte przed ich użyciem.

Bioasekuracja – wchodzenie do budynków

Przed wejściami do budynków wyłożone powinny być maty dezynfekcyjne przejściowe przeznaczone do dezynfekcji butów wchodzących do budynków osób. Maty te powinny być na przynajmniej równie szerokie jak drzwi do budynków, a ich szerokość powinna być na tyle duża, aby niemożliwe było ich przeskoczenie. Również w przypadku mat dezynfekcyjnych znajdujących się w tym miejscu należy zadbać o to, aby nasączone one były odpowiednimi środkami dezynfekcyjnymi.

Procedury wchodzenia do budynków stosowane w gospodarstwach bywają różne. Przyjrzyjmy się zapewniającej bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa procedurze znanej również jako procedura duńska.

Po wejściu do budynku należy udać się do oznakowanej przebieralni. Przebieralnia z wyjątkiem umywalki powinna być podzielona ścianką działową na oznakowane strefy, a mianowicie na strefę czystą oraz brudną.

W przebieralni należy zdjąć obuwie, odzież zewnętrzną i nakrycie głowy, a wspomnianą odzież pozostawić w jej brudnej strefie. Następnie należy dokładnie umyć ręce za pomocą mydła i wody w oddzielającej te dwie strefy umywalce i założyć przygotowane przez fermę obuwie i ubranie. Pomiędzy przebieralnią, a budynkami gospodarskimi powinny znajdować się maty dezynfekcyjne nasączone środkiem dezynfekcyjnym umożliwiające zdezynfekowanie butów gości. Po wizycie jednorazowe przedmioty używane przez gości powinny zostać umieszczone w wcześniej przygotowanych w tym celu pojemnikach. O bioasekuracji nie należy zapominać również już po opuszczeniu budynku w którym znajdują się świnie przez naszych gości. Przed wyjściem z budynku powinni oni umyć ręce zwłaszcza jeśli dotykali oni zwierząt. W tym celu należy zapewnić dostępność żelu do dezynfekcji rąk i środków myjących.

Bioasekuracja – zasady obowiązujące pracowników fermy trzody chlewnej

Szczególne zasady bioasekuracji obowiązują pracowników fermy trzody chlewnej. Na nasze potrzeby terminem tym nazywać bedziemy wszystkie osoby pracujące na terenie fermy w tym jej właściciela, jego rodzinę, pracowników produkcyjnych i pracowników biurowych.

Przede wszystkim należy ograniczyć kontakt pracowników ze świniami spoza gospodarstwa. W związku z tym nie powinni oni pracować ani mieszkać na terenie innych ferm trzody chlewnej ani posiadać świń.

Pracownicy chorzy nie powinni zajmować się świniami. Aby mieć pewność że tak rzeczywiście będzie chorzy pracownicy powinni otrzymywać zapłatę za pracę również wtedy, gdy nie pracują ze względu na chorobę.

Ubrania używane przez pracowników na terenie konkretnego budynku nie powinny być używane poza nim.

Szkolenia z bioasekuracji ASF

Aby pracownicy przestrzegali zasad bioasekuracji najpierw należy ich przeszkolić. Trudno oczekiwać aby poznali i stosowali oni te zasady bez naszej inicjatywy i polecenia. W związku z tym należy przygotować listę dostosowanych do naszej fermy zasad, których powinni oni przestrzegać i przedstawić im je w zrozumiały dla nich sposób. Podczas przygotowania tych procedur warto skorzystać z pomocy lekarza weterynarii. Pracownicy powinni zdawać sobie również sprawę z celu wspomnianych procedur i być przekonani o słuszności ich stosowania. W tym celu konieczne jest przeprowadzanie regularnych szkoleń szczegółowo omawiających zagadnienia bioasekuracji fermy trzody chlewnej.

Szkolenie to najlepiej rozpocząć od wyjaśnienia pracownikom celu bioasekuracji. Pracownicy powinni zdawać sobie sprawę z tego, że przestrzeganie zasad bioasekuracji oznacza zmniejszenie ilości chorób u świń, a tym samym kosztów ich leczenia, a w konsekwencji  do zwiększenia produkcji i jakości mięsa wieprzowego.

Następnie należy zapoznać ich z ryzykiem  z którym wiąże się kontaktowanie się ze świniami poza ich miejscem pracy.

Pracownicy powinny zdawać sobie sprawę z tego, że ich pracodawca nie będzie tolerował nieprzestrzegania zasad bioasekuracji.

Pracownicy powinni wiedzieć w jaki sposób rozpoznać objawy wystąpienia Afrykańskiego Pomoru Świń wśród zwierząt i komu powinni oni je zgłosić.

Bioasekuracja przed ASF – pasze

Bardzo duże ryzyko przeniesienia się ASF związane jest z dostawami i przechowywaniem paszy.

Ryzyko to wynika głównie z faktu, że przywożące paszę ciężarówki nierzadko odwiedzają kilka gospodarstw rolnych w ciągu jednego dnia. Jedynie największe fermy mogą pozwolić sobie na przywożenie paszy za pomocą własnych ciężarówek. Uchronić się przed tym można poprzez użycie wspomnianych już wcześniej mat dezynfekcyjnych przejazdowych nasączonych środkami dezynfekcyjnymi i bram dezynfekcyjnych.

Nie należy też dopuszczać do kontaktu kierowcy ciężarówki z naszymi zwierzętami. Najlepiej będzie jeśli w ogóle nie będzie on opuszczał swojej kabiny, a jeśli będzie to konieczne to powinien zostać wyposażony w odpowiedni strój i obuwie ochronne. Ze względu na ryzyko związane z dostawami paszy im mniej będzie tych dostaw tym lepiej.

Bioasekuracja przed ASF – ujęcia wody

Omówiliśmy już kwestię żywności, ale zwierzęta muszą również pić. Do wody używanej do pojenia zwierząt nie powinny mieć dostępu inne zwierzęta w tym również ptaki i gryzonie. W związku z tym należy odpowiednio zabezpieczyć ją przed tymi zwierzętami.

Bioasekuracja przed ASF – pojazdy wjeżdżające na teren gospodarstwa

Każde pojawienie się na terenie gospodarstwa pojazdu z zewnątrz wiąże się ze sporym ryzykiem przeniesienia ASF na jego powierzchni. Ryzyko przeniesienia ASF na pojazdach szczególnie wysokie jest wtedy, kiedy nowe świnie przywożone są na teren fermy z zewnątrz lub wywożone są z jej terenu, na teren fermy dostarczane są lekarstwa, nasienie, ściółka lub wyposażenie albo z fermy usuwana jest gnojowica lub martwe zwierzęta.

To jak duże jest ryzyko związane z pojawieniem się na terenie fermy konkretnego pojazdu uzależnione jest od tego, jak często i kiedy ostatnio miał on kontakt ze świniami pochodzącymi spoza naszego gospodarstwa i od tego, czy kontakt ten był pośredni czy też bezpośredni.

Najłatwiej ograniczyć ryzyko przeniesienia ASF na powierzchniach pojazdów poprzez zaparkowanie ich poza terenem fermy. Niestety jedynie w przypadku nielicznych pojazdów będzie to możliwe. W każdym razie na teren fermy powinny wjeżdżać jedynie te pojazdy, których wjazd na jej teren jest niezbędny. Wszystkie wjeżdżające na teren fermy i wyjeżdżające z niej pojazdy powinny przejeżdżać przez maty dezynfekcyjne oraz bramy dezynfekcyjne. Ponadto należy umyć wnętrze kabin.

Najlepiej jeśli oprócz dezynfekcji na terenie gospodarstwa wszystkie wjeżdżające  na jego teren pojazdy będą myte przez ich użytkowników przed wjazdem, ale raczej nie przekonamy do tego wszystkich. Z tego powodu maty dezynfekcyjne przejazdowe pozostają najskuteczniejszą metodą na zapobiegnięciu przeniesieniu się ASF na kołach samochodów.

Bioasekuracja – sprzęt i wyposażenie znajdujące się na terenie fermy trzody chlewnej

Dezynfekowany powinien być również trafiający na teren gospodarstwa sprzęt i wyposażenie. Szczególnie duże zagrożenie związane jest ze sprzętem używanym wcześniej na innej fermie. Nierzadko zdarza się, że nie zdajemy sobie nawet z tego sprawy. Na przykład sprzęt mógł trafić na inną fermę, a następnie zostać zwrócony do jego dostawcy, następnie trafić do naszej fermy. Z tego powodu najlepiej będzie jeśli cały nowy sprzęt i wyposażenie poddawane będą dezynfekcji. Nie powinniśmy też wypożyczać sprzętu. Najlepiej jeśli sprzęt będzie trafiał na naszą fermę raz (najlepiej nowy), a następnie będzie używany na jej terenie przez długi czas, a w tym czasie w ogóle nie będzie jej opuszczał.

Ze szczególnie dużym zagrożeniem wiąże się pojawianie na terenie gospodarstwa firm zewnętrznych. Firmy te często używają sprzętu, który wcześniej stosowany był na terenie innych ferm. Sprzęt taki można zdezynfekować, ale najlepiej jest po prostu zapewnić pracownikom takiej firmy nowy sprzęt, który na stałe pozostawać będzie na terenie naszego gospodarstwa. Im mniej będzie sprzętu używanego na terenie fermy który nie będzie na stałe na jej terenie tym lepiej. Dotyczy to sprzętu wszelkiego rodzaju w tym również nie związanego wprost z produkcja zwierzęcą takiego jak komputery, telefony, notatniki i przyrządy piśmiennicze.

Utylizacja zwłok zwierząt

Zwierzęta hodowane na fermach czasami giną zanim zostaną przewiezione do rzeźni w celu ich uboju. W związku z tym należy w odpowiedni sposób utylizować ich szczątki. Najprościej jest skorzystać w tym celu z usług zewnętrznej firmy, która odbierze od nas te odpady. Do czasu odbioru ich przez zewnętrzną firmę należy zabezpieczyć je w sposób uniemożliwiający uzyskanie do nich dostępu przez zwierzęta dzikie i domowe. Miejsca w których składowane były zwłoki zwierząt po ich odbiorze powinny zostać zdezynfekowane i umyte. Jeśli korzystamy z usług zewnętrznej firmy nie powinniśmy zapominać o tym, że ich pojawienie się wiąże się z szczególnie wysokim ryzykiem przeniesienia się ASF. Pojazdy firm utylizujących zwłoki zwierząt przewożą padlinę pochodzącą od zwierząt zmarłych z różnych przyczyn w tym również z powodu ASF. W związku z tym w przypadku pojazdów należących do tych firm użycie mat dezynfekcyjnych i bram bioasekuracyjnych jest szczególnie istotne w celu powstrzymania rozprzestrzeniania się Afrykańskiego pomoru świń.

Bioasekuracja zwierzęta dzikie, domowe i szkodniki

Wszystkie materiały, które wykorzystujemy w produkcji zwierzęcej powinny być przechowywane w sposób uniemożliwiający kontakt z dzikimi zwierzętami w tym zwłaszcza dzikami. Dotyczy to słomy, paszy, maszyn, urządzeń i innych.

Wielokrotnie wspominaliśmy o zagrożeniach ze strony innych zwierząt, ale i tak zasługują one na odrębną wzmiankę. Największe prawdopodobieństwo przeniesienia ASF wynika z działań podejmowanych przez dziki.

Na szczęście możemy zminimalizować prawdopodobieństwo przeniesienia ASF i innych chorób przez zwierzęta. Po prostu wystarczy, że nie będą do nas przychodzić. Przede wszystkim powinniśmy ogrodzić w tym celu gospodarstwo. Poza tym powinniśmy zadbać o to, aby zwierzęta, które przychodzą na jego teren nie znalazły żadnego pożywienia ponieważ właśnie w celu jego poszukiwania do nas przychodzą. Wokół budynków inwentarskich powinien panować porządek. Śmieci powinny być usuwane ponieważ właśnie w nich najczęściej szukają pożywienia dzikie zwierzęta. Trawa często jest schronieniem dla myszy i szczurów w związku z czym powinna być ona regularnie koszona, a w pobliżu budynków zastąpiona betonową wylewką. Należy też szybko usuwać rozsypaną paszę i martwe zwierzęta.

Gryzonie przenoszą wiele chorób na które chorują świnie w tym między innymi trychinozę, leptospirozę, dezynterię, toksoplazmozę i różycę. Choroby te przenoszone na ich nogach lub przez krew, sierść, ślinę albo odchody. Im dalej od źródła choroby tym prawdopodobieństwo przeniesienia przez nie tych chorób jest niższe jednakże bez większego trudu przenoszą one wymienione choroby na odległość kilkuset metrów czyli pomiędzy sąsiadującymi gospodarstwami. Gryzonie mogą też przegryzać izolacje przewozów oraz zjadają, a przede wszystkim zanieczyszczają ziarno którym karmione są świnie.

Z tego powodu każde gospodarstwo rolne powinno mieć wdrożony program zwalczania szkodników. W ramach tego programu należy podejmować działania takie jak inspekcje budynków pod kątem występowania w nich gryzoni, uniemożliwienie gryzoniom dostępu do pożywienia i zadbać o gryzonioszczelność budynków.W celu zwalczenia gryzoni najlepiej użyć trutek umieszczonych w zabezpieczających trutkę przed innymi zwierzętami stacjach deratyzacyjnych.

W celu skutecznego zwalczania gryzoni najlepiej skorzystać z usług specjalistycznej firmy DDD, która obejmie gospodarstwo stałym monitoringiem i doradzi jakie inne działania powinny zostać podjęte w celu wyeliminowania szkodników z jej terenu.

Wszystkie znalezione martwe gryzonie powinny być usuwane i utylizowane. Nie powinny być one dotykane gołymi rękoma.

Na terenie fermy trzody chlewnej mogą też pojawić się dzikie zwierzęta drapieżne takie jak lisy, psy, borsuki, łasice i szopy. Rzadko zdarza się, aby atakowały one żywe świnie, ale mogą one przychodzić do gospodarstw w których znajdują się niezabezpieczone, martwe zwierzęta. Drapieżniki często przenoszą choroby w związku z czym ich obecność na terenie gospodarstwa jest bardzo niepożądana. Podobnie jak jest to w przypadku innych zwierząt przed pojawieniem się na terenie gospodarstwa zwierząt drapieżnych uchronić się możemy poprzez zastosowanie odpowiedniego ogrodzenia.

Jeśli chodzi o populacje dzikich zwierząt to największe jak już wielokrotnie wspominaliśmy jest zagrożenie ze strony dzików. Obecnie największym zagrożeniem ze strony dzików jest ASF. Poza afrykańskim pomorem świń dziki mogą przenosić jeszcze co najmniej 37 gatunków pasożytów oraz 30 chorób bakteryjnych i wirusowych w tym brucelozę i chorobę Aujeszky’ego. Choroby te stanowią zagrożenie za równo zwierząt jak i ludzi.

W okolicach budynków lub nawet w samych budynkach w których hodowane są świnie często pojawiają się również ptaki. Najczęściej są to jaskółki, wróble, gołębie i szpaki. Jeśli liczebność ptaków na terenie danej fermy jest wysoka powodują one liczne szkody i przyczyniają się do pogorszenia się panujących na fermie warunków sanitarnych. Ptaki jeśli tylko mają taką możliwość zjadają paszę i wodę przeznaczone dla świń, a przy okazji przenoszą na nie choroby takie jak między innymi ptasia gruźlica i koronawirusowe zapalenie żołądka i jelit świń. Ptaki niszczą też budynki. Nierzadko zdarza się, że uszkadzają one instalacje elektryczne, co może doprowadzić nawet do pożaru. Odchody ptaków mogą powodować korozję. Sposoby na ptaki uzależnione są od sprawiającego problemy gatunku. Aby wyeliminować problem z ptakami na terenie fermy trzody chlewnej przede wszystkim należy ograniczyć im dostęp do  pożywienia . W tym celu należy szczelnie zamykać silosy i pojemniki z paszą, a rozsypaną w miejscach dostępnych dla ptaków paszę usuwać. Jeśli ptaki na stałe przebywają lub zakładają gniazda w bezpośredniej bliskości fermy można usuwać ich gniazda lub przerzedzać gałęzie na których gniazdują. Ptaki można również odstraszać za pomocą sygnałów dźwiękowych lub wizualnych.

Zagrożenie mogą stanowić również zwierzęta domowe takie jak psy i koty. Niebezpieczne są zwłaszcza psy zdziczałe ponieważ nierzadko zdarza się, że przemieszczają się one pomiędzy różnymi fermami.

Bioasekuracja rampy załadowczej

Miejscem szczególnie istotnym z punktu widzenia bioasekuracji jest rampa załadowcza. Rampa załadowcza powinna znajdować się blisko zewnętrznego ogrodzenia fermy i w możliwie dużej odległości od budynków związanych z hodowlą świń (co najmniej 20- 50 metrów). Pojazdy którymi wywożone są zwierzęta z fermy nie powinny wjeżdżać bezpośrednio na jej teren, a pomiędzy rampą, a budynkami inwentarskimi mogą przemieszczać się jedynie pojazdy należące do fermy. Rampa powinna znajdować się w takim miejscu, aby cofający się kierowca mógł ją cały czas obserwować podczas cofania swojego samochodu. Zwierzęta, które już znalazły się na rampie nie powinny trafiać z powrotem do gospodarstwa. Kontakt samochodu i kierowcy, który nim przyjechał po świnie z gospodarstwem i jego pracownikami powinien być możliwie najmniejszy. Najlepiej będzie jeśli kierowca będzie mógł załadować zwierzęta bez udziału pracowników fermy. Rampa oraz teren wokół niej powinny być łatwe doczyszczenia i dezynfekcji. Woda, która wykorzystywana była do mycia rampy powinna być odprowadzana poza teren gospodarstwa, a samo czyszczenie powinno mieć miejsce pod koniec dnia jako ostatnia czynność dokonywana w ramach ich zawodowych obowiązków dzięki czemu po jego zakończeniu nie będą już oni musieli ponownie wchodzić do budynków w których odbywa się hodowla trzody chlewnej ani odwiedzać innych części fermy. Rampa powinna być łatwa w suszeniu dzięki czemu nie zamarznie ona podczas zimy.

Należy opracować szczegółowe procedury dotyczące zasad biosekuracji obowiązujących na rampie i wyszkolić pracowników z ich stosowania, a także umieścić je w pobliżu rampy. Procedury te powinny dotyczyć za równo załadunku jak i następującego po nim czyszczenia. Rampa załadowcza nie powinna być stosowana w celu załadunku padliny.

Bioasekuracja odchodów świń

Jeśli mamy świnie to mamy również odchody świń. Są one wręcz pierwszymi rzeczami, które od nich otrzymujemy. Jeśli świnie przenoszą pasożyty lub drobnoustroje to znajdą się one również w ich odchodach. Z odchodów wymienione czynniki chorobotwórcze mogą przenosić się bezpośrednio lub pośrednio poprzez zanieczyszczony odchodami sprzęt, obuwie i odzież. Patogeny przenoszące się w świńskich odchodach zaliczane są do jednej z czterech grup, a mianowicie wirusów, bakterii, grzybów lub pasożytów. Wśród pasożytów są glisty i pierwotniaki powodujące kokcydiozę. Wśród wirusów obok afrykańskiego pomoru świń są to pryszczyca, PRRS, TGE i klasyczny pomór świń. Wśród bakterii są to między innymi bakterie E. coli i salmonella. Grzyby dość rzadko pojawiają się w odchodach. Częstsze są one w śmieciach lub w ściółce. Z powodu ryzyka wiążącego się z odchodami należy zbudować system ascenizacji w sposób zapobiegający skażeniu wody, pasz i środowiska. Do usuwanie obornika i podawania świniom paszy nie powinny być stosowane te same narzędzia. Z budynków w których utrzymywane są świnie odchody powinny być usuwane na tyle często by nie doszło do zamknięcia cyklu życiowego much lub innych pasożytów. Obornik składowany powinien być w sposób niedostępny dla świń w tym zwłaszcza dla świń młodych. Świnie nie powinny pojawiać się w miejscach w których rozlana została gnojowica. Jeśli zagospodarowanie odchodów zlecimy zewnętrznej firmie powinniśmy pamiętać, że jej przyjazd wiąże się z takimi samymi zagrożeniami jak jest to w przypadku innych pojawiających się na terenie fermy pojazdów i podobnie jak w ich przypadku podczas wjeżdżania na teren gospodarstwa i wyjeżdżania z niego powinny one podlegać dezynfekcji przeprowadzanej za pomocą bram dezynfekcyjnych i mat dezynfekcyjnych przejazdowych.

Monitorowanie stanu zdrowia zwierząt

Stan zdrowia zwierząt znajdujących się na terenie gospodarstwa powinien być codziennie monitorowany, a wszystkich symptomach świadczących o tym, że świnie są chore należy informować lekarza weterynarii.

Bioasekuracja podczas remontów budynków

Remonty zawsze są sporym zagrożeniem z punktu widzenia bioasekuracji. Z tego powodu budynki oraz znajdujący się w nich sprzęt powinny być wysokiej jakości aby było one konieczne możliwie najrzadziej. Osoby dokonujące remontów powinny wiedzieć jakie są zasady bioasekuracji i stosować się do nich.

Śledzenie informacji o zagrożeniach dla naszej fermy

To jaki jest optymalny poziom bioasekuracji uzależnione jest głównie od tego jakie i jak często choroby występują na terenie na którym znajduje się fermy. W związku z czym warto zbierać informacje dotyczące występowania chorób zakaźnych w tym zwłaszcza afrykańskiego pomoru świń w okolicy i na podstawie zdobytych w ten sposób informacji dostosowywać swój program do istniejącego poziomu zagrożenia. Zasad bioasekuracji powinniśmy przestrzegać nie tylko na naszej fermie, ale również na innych fermach, które odwiedzamy, a ze względu na wiążące się z tym zagrożenie najlepiej jest nie odwiedzać innych ferm trzody chlewnej jeśli nie jest to konieczne.

 

 

środki dezynfekcyjne do mat

Środki dezynfekcyjne do mat wejściowych i przejazdowych

Zagrożenie ze strony chorób zakaźnych

W produkcji zwierzęcej poważny problem stanowią choroby zakaźne zwierząt. Jeśli choroba taka przedostanie się na teren gospodarstwa rolnego może ona spowodować poważne straty w produkcji, a w celu jej zwalczenia nierzadko konieczne może być całkowite wybicie całego zarażonego chorobą stada. Po wybiciu zwierząt może ponadto zaistnieć konieczność przeprowadzenia działań polegających na dezynfekcji miejsc w których przebywały chore zwierzęta.

środki dezynfekcyjne do mat

Obecnie wirusem stanowiącym największe zagrożenie dla stad jest atakujący świnie afrykański pomór świń. Choroba ta cechuje się niemal stuprocentową śmiertelnością i prowadzi do całkowitego zlikwidowania stada w którym wystąpiła. Z tego powodu opracowano szereg działań mających na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się ASF. Jedną z najskuteczniejszych metod opracowanych w celu powstrzymania tej i innych chorób zakaźnych przed przedostaniem się na teren gospodarstwa rolnego są maty dezynfekcyjne.

Maty dezynfekcyjne

Maty dezynfekcyjne rozkładane są na wejściach i wyjściach oraz na wjazdach i wyjazdach z gospodarstwa rolnego. Maty dezynfekcyjne podzielić można na maty dezynfekcyjne przejściowe i maty dezynfekcyjne przejazdowe. Maty dezynfekcyjne przejazdowe przeznaczone są do dezynfekcji kół pojazdów wjeżdżających na teren gospodarstwa lub je opuszczających, a maty dezynfekcyjne przejściowe przeznaczone są do dezynfekcji butów osób wchodzących na teren gospodarstwa lub je opuszczających.

Wymienione rodzaje mat pod względem budowy i grubości nie różnią się pomiędzy sobą. Jedyna różnica pomiędzy nimi polega na ich długości i szerokości. Maty dezynfekcyjne przejazdowe są znacznie większe od mat dezynfekcyjnych przejściowych. Muszą one być na tyle długie, aby koła przejeżdżających po nich pojazdów zrobiły przynajmniej jeden pełny obrót podczas przejeżdżania przez matę. Maty przejściowe mogą być mniejsze ponieważ wystarczy jeśli zmieszczą się na nich buty. W praktyce jednak najlepiej będzie jeśli będą one na tyle duże by nie można było łatwo ominąć lub przeskoczyć podczas przechodzenia. Na niektórych obszarach służby weterynaryjne określiły minimalne wymiary mat dezynfekcyjnych.

Środki do nasączania mat dezynfekcyjnych

Za dezynfekcyjne właściwości mat dezynfekcyjnych odpowiadają środki dezynfekcyjne którymi są one nasączane takie jak na przykład dezynfektol B. To im maty dezynfekcyjne zawdzięczają swoje dezynfekcyjne właściwości.

Dobry środek dezynfekcyjny do mat powinien zwalczać szeroką gamę mikroustrojów. Obok wirusa Afrykańskiego Pomoru Świń powinny być to również inne często występujące drobnoustroje takie jak miedzyinnymi  Escherichia Coli, Proteus vulgaris, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus hirae, Candida albican , Aspergillus Niger i wirusy wywołujące ptasią grypę.

Środki do nasączania mat dezynfekcyjnych zawierają w swoim składzie substancje chemiczne niszczące mikroorganizmy takie jak na przykład Alkil chlorku dimetylobenzyloamonu.

Maty dezynfekcyjne nasączone środkiem dezynfekcyjnym na przykład wspomnianym dezynfektolem B skutecznie powstrzymują wirus ASF przed jego przedostaniem się na teren gospodarstwa na butach osób wchodzących na jego obszar i wjeżdżających na teren gospodarstwa pojazdów.

maty wejściowe dezynfekcyjne

Zabezpieczenie chlewni – bioasekuracja chlewni

Zabezpieczenie chlewni

Budynek w którym utrzymywane są świnie powinien zostać zabezpieczony przed dostępem zwierząt domowych. Na terenie chlewni nie należy utrzymywać innych niż trzoda chlewna kopytnych zwierząt gospodarskich.

Budynki inwentarskie, magazyny pasz i miejsca w których przechowywana jest ściółka powinny zostać zabezpieczone przed dostępem dzikich zwierząt oraz gryzoni. Należy pamiętać, że gryzonie potrafią przedostawać się do wnętrz budynków nawet przez bardzo małe otwory.

Osoby posiadające gospodarstwa rolne w których odbywa się hodowla trzody chlewnej powinny zrezygnować z udziału w polowaniach i nie powinny wnosić do gospodarstw części ciał dzików.

Nie należy też przywozić na teren gospodarstwa ściółki z miejsc w których mogły przebywać dziki. W pewnym hodującym kilkaset osobników trzody chlewnej gospodarstwie do wystąpienia afrykańskiego pomoru świń wystąpiło na skutek przywiezienia do gospodarstwa ściółki w której były kośćce dzika.

Należy też zachowywać podstawowe zasady higieny takie jak odkażanie rąk i obuwia, pozostawianie narzędzi i odzieży ochronnej po zakończeniu prac w budynku inwentarskim oraz odkażanie narzędzi i odzieży ochronnej używanych podczas pracy.

Przed wejściami do budynków inwentarskich oraz na wjazdach i wyjazdach z gospodarstw należy rozłożyć maty dezynfekcyjne.

Osoby postronne nie zajmującymi się zwierzętami ani ich leczeniem nie powinny wchodzić do budynków gospodarstwa w którym utrzymywane są świnie. Dotyczy to zwłaszcza osób, które miały kontakt z podłymi świniami lub dzikami.

Należy też ściśle stosować się do zaleceń służb weterynaryjnych obowiązujących na danym terenie.

Maty dezynfekcyjne przejazdowe

Duże znaczenie dla zabezpieczenia chlewni przed afrykańskim pomorem świń ma wyposażenie jej w maty dezynfekcyjne przejazdowe. Maty dezynfekcyjne przejazdowe skutecznie chronią je przed wirusem ASF. W związku z wysoką skutecznością mat dezynfekcyjnych przejazdowych w powstrzymywaniu afrykańskiego pomoru świń w maty dezynfekcyjne przejazdowe powinna być wyposażona każda chlewnia. Jakie maty dezynfekcyjne do chlewni powinien kupić rolnik? Przede wszystkim rozmiary mat dezynfekcyjnych powinny odpowiadać rozmiarom kół pojazdów które będą przez nie przejeżdżać. Maty dezynfekcyjne przejazdowe powinny być na tyle długie aby koła przejeżdżających po nich pojazdów mogły wykonać przynajmniej jeden pełny obrót podczas przejeżdżania przez nie.

Maty dezynfekcyjne przejściowe

Wirus ASF może przenosić się również na odzieży i obuwiu pracowników fermy trzody chlewnej. Najczęściej przenosi się on właśnie na butach ponieważ to one najczęściej mają kontakt z podłożem w którym może znajdować się wirus afrykańskiego pomoru świń.

Odpowiednie ubrania ochronne są zazwyczaj gładkie podczas gdy buty gładkie być nie mogą ponieważ idealnie gładkie buty byłyby niebezpieczne dla ich użytkowników. Chodzenie po fermie w butach o zbyt gładkich podeszwach mogłoby doprowadzić do przewrócenia się poruszającej się w nich osoby i wypadku. Z drugiej strony im mniej gładkie będą podeszwy butów tym większe będzie prawdopodobieństwo, że na ich powierzchni zostanie przeniesiony wirus afrykańskiego pomoru świń. Rozwiązaniem tego nierozwiązywalnego z pozoru dylematów jest zastosowanie mat dezynfekcyjnych do dezynfekcji butów. Maty dezynfekcyjne do dezynfekcji butów znane są również jako maty dezynfekcyjne przejściowe, maty dezynfekcyjne wejściowe lub maty dezynfekcyjne wyjściowe.

Maty dezynfekcyjne do butów pod względem budowy nie różnią się od mat dezynfekcyjnych przejazdowych. Są one od nich jedynie znacząco mniejsze.

Najczęściej mają one rozmiar 60 na 60 centymetrów, choć zdarzają się również maty dezynfekcyjne przejściowe o większych rozmiarach. Często zdarza się, że rozmiary mat dezynfekcyjnych przejściowych dostosowywane są do rozmiarów drzwi przed którymi są one umieszczane dzięki czemu zmniejsza się prawdopodobieństwo celowego lub nieumyślnego ominięcia maty dezynfekcyjnej przejściowej podczas wchodzenia do pomieszczenia. Na niektórych obszarach zalecane wielkości mat dezynfekcyjnych przejściowych zostały określone przez powiatowych lekarzy weterynarii działających na danym terenie. Ze względu na częstą zmianę przepisów dotyczących ASF przed zakupem maty dezynfekcyjnych warto sprawdzić, czy na terenie na którym hodujemy świnie obowiązują jakieś zalecenia dotyczące wielkości mat.

Za równo maty dezynfekcyjne przejazdowe jak maty dezynfekcyjne przejściowe powinny znajdować się na wyposażeniu każdej chlewni. Maty dezynfekcyjne nasączane są specjalnymi środkami dezynfekcyjnymi którym to zawdzięczają one swoje dezynfekcyjne właściwości.

Odstrzał sanitarny

Ponieważ dużą rolę w rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń mają dziki przeprowadzany jest ich odstrzał sanitarny. W odstrzale tym Inspekcja Weterynaryjna współpracuje z Lasami Państwowymi i Polskim Związkiem Łowieckim. Odstrzał sanitarny budzi liczne kontrowersje ze względu na to, że w związku z jego wprowadzeniem przyznano liczne uprawnienia myśliwym. W związku z tym rozważa się wprowadzenie pewnych ograniczeń dotyczących polowań.

Zgodnie z obecnie istniejącymi propozycjami poprawek polowania nie mogłyby odbywać się w odległości mniejszej od 500 metrów od zebrań publicznych ani mniejszej niż 250 metrów od zabudowań mieszkalnych. Poza polowaniami i odłowami zakazane byłoby płoszenie, chwytanie, przetrzymywanie, ranienie i zabijanie zwierzyny, a polowanie nie mogłoby odbywać się w obecności osób poniżej 18 roku życia. Zmianom tym sprzeciwiają się myśliwi argumentujący, że mogą one utrudnić im przeprowadzanie odstrzałów sanitarnych. Swoje poglądy w tej sprawie myśliwi wyrazili w liście otwartym wystosowanym przez Polski Związek Łowiecki do premiera Mateusza Morawieckiego.

W związku ze zbliżaniem się ASF do niemieckiej granicy również Niemcy rozważają zmiany w przepisach dotyczących polowań na dziki. Rozważa się tam zniesienie okresu ochronnego dotyczącego polowań na dziki.

Inne działania podejmowane w celu zwalczania ASF

Na terenie Polski przeprowadzanych jest też szereg innych działań mających na celu zwalczanie ASF.

Wszystkie wykryte ogniska ASF są likwidowane według opisanej wcześniej procedury. Monitorowany jest też obrót świniami. Monitoring ten przeprowadzany jest przy współpracy z Inspekcją Transportu Drogowego i Policją. Dla każdego przemieszczenia świń konieczne jest posiadanie odpowiednich świadectw zdrowia, a handel świniami na terenie targów został zakazany. Za równo środki transportu jak i targi są kontrolowane pod kątem przestrzegania tych zakazów.

Zamykane są przejścia dla zwierząt znajdujące się pod autostradami.

Wszystkie osoby powiązane z produkcją trzody chlewnej mogą poprzez odpowiednie postępowanie oraz przestrzeganie dotyczących ASF nakazów i zakazów prawnych przyczyniać się do zapobieganiu rozprzestrzenianiu się ASF.

 

maty przejazdowe dezynfekcyjne

Maty dezynfekcyjne na przejściach granicznych

Stosowanie mat dezynfekcyjnych na przejściach granicznych

Maty dezynfekcyjne przejazdowe są ważnym elementem wyposażenia przejść granicznych. Dlaczego na przejściach granicznych powinny znajdować się maty dezynfekcyjne? Po co potrzebne są maty dezynfekcyjne na przejściach granicznych ? Czemu służą maty dezynfekcyjne na przejściach granicznych? Odpowiedzią na te pytania są wirusy powstrzymywaniu rozprzestrzeniania się których służą maty dezynfekcyjne dla przejść granicznych. W chwili obecnej szczególnie znaczenie ma powstrzymywanie przez maty dezynfekcyjne na przejściach granicznych wirusa Afrykańskiego Pomoru świń znanego też jako ASF.

Dowiedz się więcej „Maty dezynfekcyjne na przejściach granicznych”

bioasekuracja gospodarstw

Bioasekuracja gospodarstw rolnych

Epidemia ASF na terenie Polski stale postępuje w związku z czym na terenie naszego kraju wyznaczono strefy ograniczeń związanych ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń. W naszym artykule przyjrzymy się tym strefom i obowiązującym na ich terenach ograniczeniom. Przypomnimy również najważniejsze zasady dotyczące bioasekuracji gospodarstwa przed afrykańskim pomorem świń.

Dowiedz się więcej „Bioasekuracja gospodarstw rolnych”

odkażanie ferm hodowlanych kurników chlewni

Odkażanie fermy w której wystąpiło ASF

Istnieje szereg metod stosowanych w celu zapobieżenia pojawieniu się chorób zakaźnych na terenie gospodarstw rolnych. Niestety metody te nie zawsze okazują się skuteczne. Co wtedy? Jakie działania podejmowane są w gospodarstwie w którym pojawiła się choroba zakaźna zwierząt taka jak na przykład Afrykański Pomór Świń? To jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji opiszemy w naszym artykule.

Dowiedz się więcej „Odkażanie fermy w której wystąpiło ASF”

bioasekuracja ferm

Zasady bioasekuracji i dezynfekcji ferm hodowlanych

Czym jest bioasekuracja ?

Bioasekuracja to bezpieczeństwo biologiczne. W przypadku gospodarstw hodowlanych bioasekuracja to działania mające na celu ochronę gospodarstwa przed chorobami zakaźnymi. Obecnie najgroźniejszą chorobą zakaźną zwierząt z którą walczy się poprzez bioasekuracje jest Afrykański Pomór Świń.

Działania podejmowane w celu bioasekuracji ferm

Ilość działań, które należy i powinno się podjąć w gospodarstwie hodowlanym w celu bioasekuracji jest dość długa niemniej są to działania konieczne. Najlepiej jeśli będziemy mieli na uwadze kwestie bioasekuracji już podczas budowy fermy.

Podział fermy na strefy

Przede wszystkim należy podzielić gospodarstwo na dwie strefy, a mianowicie na strefę białą i czarną. Strefa czarna to strefa dostępna dla osób postronnych, a strefa biała to strefa zamknięta. Strefa biała nie jest dostępna dla osób postronnych, a jedynie dla zwierząt i osób zajmujących się ich obsługą. Aby zapewnić odpowiednią białość białej strefy należy opracować regulamin poruszania się na terenie fermy, którego treść będzie znana pracującym na jej terenie osobom.

Utrzymywanie porządku na terenie fermy

Na terenie całej farmy należy utrzymywać czystość i porządek. Dotyczy to za równo pomieszczeń jak i zwierząt, ludzi, pojazdów i narzędzi.

Dezynfekcja, dezynsekcja i deratyzacja fermy

Ważnymi elementami bioasekuracji dezynfekcja fermy, dezynsekcja fermy i deratyzacja fermy. Zabiegi te powinny być wykonywane systematycznie i skutecznymi metodami. Wykonanie tych zabiegów najlepiej zlecić specjalistycznej firmie DDD. Dezynfekcji podlegać również środki transportu stosowane za równo wewnątrz gospodarstwa jak i poza nim.

Śluzy dezynfekcyjne i maty dezynfekcyjne

Wejścia i wyjścia do gospodarstwa oraz przejścia pomiędzy strefami powinny zostać wyposażone w śluzy dezynfekcyjne. Ważnym elementem śluz dezynfekcyjnych są maty dezynfekcyjne. Wykładane są one przed każdym gospodarstwem w którym wystąpiła choroba zakaźna taka jak na przykład ASF, lub które podejrzewane są o to, że ASF wystąpiło na jego terenie. Maty dezynfekcyjne powinny być rutynowym wyposażeniem ferm. Maty dezynfekcyjne nasączane są środkami dezynfekcyjnymi, którym to zawdzięczają one swoją skuteczność. Maty dezynfekcyjne przejazdowe powinny być na tyle długie aby koła przejeżdżających po nich pojazdów wykonywały przynajmniej jeden pełen obrót podczas przejeżdżania po nich, a maty do odkażania butów powinny mieć przynajmniej metr długości. Szerokość mat zawsze powinna być przynajmniej równa szerokości wejścia.

Zmniejszenie ilości gatunków hodowanych zwierząt

Jednoczesne hodowanie kilku gatunków zwierząt komplikuje bioasekuracje. W związku z tym najlepiej jeśli w jednym gospodarstwie będziemy hodować wyłącznie jeden gatunek zwierząt.

Monitoring zagrożeń biologicznych i stanu zdrowia zwierzat

Wszelkie zagrożenia biologiczne powinny być na bieżąco monitorowane. Stan zdrowia znajdujących się w gospodarstwie zwierząt powinien podlegać stałej kontroli lekarsko-weterynaryjnej w skład której powinna wchodzić również okresowa diagnostyka laboratoryjna.

kwarantanna

Nowo pojawiające się na fermach zwierzęta powinny być poddawane kwarantannie zwierząt, która powinna odbywać się w wyznaczonym do tego miejscu znajdującym się w przeznaczonym do tego celu miejscu znajdującym się w odpowiedniej odległości od pozostałych zwierząt znajdujących się w gospodarstwie.

ASF w Polsce

W chwili obecnej ASF bardzo szybko rozprzestrzenia się na terenie Polski. Jeśli na danej fermie pojawiła się ta choroba należy wykonać na jej terenie specjalistyczne zabiegi mające na celu jej zwalczenie.

Co zrobić jeśli na fermie pojawi się ASF ?

Zwalczaniem nazywamy całokształt działań podejmowanych w celu lub w związku z zgłaszaniem, zapobieganiem, wykrywaniem i likwidowaniem chorób zakaźnych a więc i ASF u zwierząt. Zabiegi podejmowane na farmie na terenie której wystąpił Afrykański Pomór Świń są bardzo podobne do zabiegów, które należy wykonać w przypadku pojawienia się na terenie fermy innej choroby zakaźnej.

Istnieje kilka rodzajów dezynfekcji przeprowadzanych w celu zwalczenia Afrykańskiego Pomoru Świń, który pojawił się na danym terenie. Ich nazwy uzależnione są od etapu zwalczania choroby.

bioasekuracja ferm

Dezynsekcja wstępna

Po potwierdzeniu się diagnozy o wystąpieniu na danej farmie ASF lub innej choroby zakaźnej przeprowadzana jest dezynfekcja wstępna. Przebiega ona w następujący sposób.Z miejsca w którym przeprowadzana jest dezynfekcja usuwane są chore zwierzęta lub ich zwłoki. W przypadku wystąpienia ASF należy zabić wszystkie świnie znajdujące się na farmie na której wystąpiła ta choroba, a ich ciała powinny zostać szybko i skutecznie zutylizowane

  1. Miejsca w których przebywały zwierzęta spryskiwane są za pomocą środków dezynfekcyjnych. Środki te powinny pozostawać na odkażanym materiale przez okres czasu zalecany przez producenta danego środka dezynfekcyjnego.
  2. Z pomieszczeń w których przeprowadzana jest dezynfekcja usuwana jest ściółka i odchody.
  3. Mechanicznie oczyszczone zostają
    • Sufity, ściany, okna i drzwi pomieszczeń w których przebywały zarażone zwierzęta
    • Żłoby, drabiny, przegrody, koryta sprzęt narzędzia, środki transportu i inne przedmioty mające kontakt z zarażonymi zwierzętami
    • Obuwie i ubrania ochronne osób mających kontakt z zarażonymi zwierzętami
  4. Spalone zostają
    • Ściółka i odchody znajdujące się na terenie gospodarstwa
    • Przedmioty których nie da się dokładnie odkazić (dotyczy to zwłaszcza przedmiotów wykonanych z drewna)
  5. Odkażanie obornika. Odkażanie obornika może przebiegać jedną z kilku metod. Najczęściej stosowane jest ułożenie obornika w stożek i polanie dezynfektantem. Pozostałe metody zwalczania ASF stosowane są jedynie w ostateczności, gdy dezynfekcja poprzez ułożenie w stożek i polanie nie jest możliwa.
    • odkażanie poprzez ułożenie obornika w stożek i polanie dezynfektantem przebiega następująco
  6. Na terenie gospodarstwa wyznaczane jest miejsce w którym będzie się odbywało odkażanie obornika. Odkażanie obornika najczęściej odbywa się na płytach obornikowych. Jeśli dane gospodarstwo nie jest wyposażone w płyty obornikowe na miejsce odkażania obornika wybierane jest miejsce w którym gleba jest nieprzepuszczalna i w miarę ścisła. Miejsce w którym odkażany będzie obornik powinno mieć minimum 2 metry szerokości, a jego długość uzależniona jest od ilości obornika, który należy odkazić.
  7. Jeśli odkażanie odbywa się na ziemi ziemia jest wyrównywana
  8. Miejsce w którym odbywać się będzie odkażanie wykładane jest folią
  9. Na folię nakładana jest warstwa nieodkażonego obornika. Najlepiej jeśli jest to obornik pochodzący od bydła lub koniowatych.
  10. Zakażony obornik układany jest w stożek. Wysokość tego stożka nie powinna przekraczać 150 centymetrów od powierzchni gruntu.
  11. Zakażony obornik pokrywany jest ściółką i ziemią.
  12. Obornik polewany jest środkiem biobójczym
  13. Obornik pozostawiany jest na co najmniej 6 tygodni
    • Odkażanie poprzez zakopanie to najlepsza spośród alternatywnych metod dezynfekcji obornika. Obornik powinien zostać zakopany w ten sposób aby uniemożliwić dostęp do niego dzikim zwierzętom, zwłaszcza ptakom. Osiąga się to przede wszystkim poprzez zakopanie go na odpowiednio dużej głębokości. Jeśli odkażamy obornik poprzez zakopanie powinniśmy wziąć pod uwagę:
  14. Topografię
  15. Rodzaj gleby
  16. Głębokość wód gruntowych
    • Ostatnią metodą dezynfekcji obornika jest jego spalenie. Jest to metoda niezalecana ze względu na liczne wady. Spalenie jest wolniejsze, trudniejsze, zużywa więcej zasobów i zanieczyszcza powietrze w większym stopniu od pozostałych, wcześniej przedstawionych metod.
  17. Odkażanie gnojowicy i gnojówki
    • Produkt dezynfekcyjny dodawany jest do zbiornika z gnojówką lub gnojowicą
    • Dezynfektant mieszany jest z gnojowica lub gnojówką
    • Zbiornik z gnojowicą lub gnojówką zabezpieczany jest przed dostępem dzikich zwierząt
    • Zawartość zbiornika zostawiana jest na co najmniej 6 tygodni
  18. Utylizacja paszy i innych substancji mogących zawierać wirusy ASF
  19. Oczyszczone mechanicznie miejsca myte są za pomocą detergentów lub produktów sanityzujących
  20. Odkażanie. Odkażanie przeprowadzane jest co najmniej trzykrotnie w siedmiodniowych odstępach. Ilość produktów stosowanych podczas odkażania uzależniona jest od rodzaju stosowanego środka niemniej zazwyczaj jest to minimum litr środka dezynfekcyjnego na metr kwadratowy odkażanej powierzchni. Odkażane powinny być zarówno wnętrza budynków w których przebywały zwierzęta jak i miejsca na zewnątrz budynków w których przebywają zwierzęta takie jak między innymi drogi przepędzania zwierząt, drogi dojazdowe, furtki, ścieżki, bramy wjazdowe i wybiegi.
  21. Wyłożenie mat dezynfekcyjnych

W gospodarstwach rolnych w których wystąpiły choroby zakaźne maty dezynfekcyjne powinny zostać wyłożone przed każdym wejściem, wyjściem, wjazdem i wyjazdem do gospodarstwa w którym wystąpiła choroba zakaźna i pomieszczeń w których przeprowadzana jest dezynfekcja. Maty nasączane są środkiem dezynfekcyjnym. Maty powinny być na stałe wypełnione środkiem dezynfekcyjnym od którego uzależniona jest ich skuteczność. Ze względu na wysoką skuteczność w powstrzymywaniu chorób zakaźnych maty dezynfekcyjne powinny stanowić stałe wyposażenie ferm.

Aby maty dezynfekcyjne były skuteczne powinny one mieć odpowiednią wielkość. Maty przejazdowe powinny być na tyle duże aby koła przejeżdżających przez nie pojazdów wykonywały co najmniej jeden obrót podczas przejeżdżania przez mate dezynfekcyjną. Maty wejściowe i wyjściowe powinny mieć co najmniej metr szerokości. Maty dezynfekcyjne stale powinny być stale utrzymywane w wilgoci.

W przypadku miejsc w których wystąpiła choroba zakaźna same maty dezynfekcyjne mogą okazać się niewystarczające do dezynfekcji pojazdów. Ich działanie należy uzupełnić za pomocą ręcznego oprysku. Oprysk ten powinien objąć zwłaszcza koła pojazdów i ich spód.

  1. Wprowadzenie kontroli przemieszczania się zwierząt i ludzi na terenie gospodarstwa na którym wystąpił Afrykański Pomór Świń. Skażony obszar powinien zostać zamknięty dla ludzi i zwierząt.
  2. Gryzonie i inne szkodniki powinny zostać wytępione z terenu gospodarstwa na terenie którego pojawił się ASF. Zwalczenie występujących na terenie gospodarstwa gryzoni jest ważnym elementem zwalczania tej choroby. Ze względu na konieczność szybkiego i skutecznego zwalczenia gryzoni i innych szkodników zadanie to powinno zostać powierzone wyspecjalizowanej firmie DDD.

Działania w ramach dezynfekcji wstępnej przedstawiliśmy po kolei w punktach niemniej wiele z nich może i powinno być przeprowadzanych jednocześnie. ASF jest wyjątkowo groźną chorobą. Powoduje duże straty i już niewielka ilość wirusa może doprowadzić do pojawienia się tej choroby na danym terenie. Z tego powodu w przypadku pojawienia się tej choroby w danym miejscu działania zawsze powinny być szybkie i kompleksowe. Tylko w ten sposób można powstrzymać rozprzestrzenianie się ASF na terenie Polski.

Odkażanie bieżące

Odkażanie bieżące przeprowadzane jest raz lub dwa razy dziennie w miejscu w którym wystąpiła choroba zakaźna lub podejrzewa się, że ona wystąpiła.

Odkażanie ostateczne

Walka z chorobami zakaźnymi w gospodarstwach kończona jest dezynfekcją końcową. Wykonywana jest ona po wygaśnięciu choroby lub usunięciu zwierząt. Dezynfekcja końcowa zalecana i nadzorowana jest przez lekarza weterynarii. Po dezynfekcji końcowej puste pomieszczenia w których się ona odbywała poddawane są kwarantannie.

drobnoustroje wirusy bakterie

Dezynfekcja i jej metody

Dezynfekcja, inaczej odkażanie, to niszczenie drobnoustrojów (środkami fizycznymi i chemicznymi) w celu uniknięcia infekcji. Dzięki dezynfekcji możliwe jest usunięcie form wegetatywnych drobnoustrojów, nie zawsze jednak udaje się pozbyć ich form przetrwalnikowych. Nie jest tym samym co antyseptyka, która usuwa drobnoustroje ze skóry i ran – dezynfekcja dotyczy przedmiotów oraz powierzchni użytkowych.

Dowiedz się więcej „Dezynfekcja i jej metody”

magazyn żywności

Magazyny żywności

Każdy zakład, zajmujący się produkcją czy magazynowaniem żywności, musi funkcjonować w oparciu o szereg zasad dotyczących higieny na jego terenie. Wejście zabezpieczające to też maty odkażające (dezynfekcyjne) to jeden z elementów bezpieczeństwa.  Dowiedz się więcej „Magazyny żywności”